Aτιτλο

Θα 'χει πάει 8 θαρρώ...

Δεν τον προλαβαίνω πια τον χρόνο,κάτι με θέτει σε αδράνεια.

Με κούρασαν οι δείκτες του ρολογιού

να μετράνε μαζί με τα λεπτά και την απουσία σου

-που μόνο αυτήν γνωρίζω-

Ο κόσμος μου ένα μαύρο κουτί

Καθυλωτικό , αβάσταχτα ελκυστικό.

Εγώ ήμουν ελάφι και έτρεχα ελεύθερη,ανέμελη!

Μα τώρα στέκω εδώ,

αγκυλωθήκανε τα άκρα μου.

Στέκω εδώ και η προσμονή με παραλύει.

Συντροφιά μου ένα τσιγάρο,

ένα χαρτί και ένα μολύβι...

Και ένα σκοτάδι ξεδιάντροπα να με κυκλώνει.

Οι ελπίδες μου ένα παράθυρο ανοιχτό

Η καρδιά μου ρολόι να μετράει στιγμές

μέχρι να χαράξεις πέντε γράμματα στο θολωμένο μου τζάμι.

Στέκω εδώ και αρνούμαι  να αντιδράσω.

Στέκω εδώ,τρομαγμένη απ' την αδράνεια μου,

αηδιαστικά αφοσιωμένη στην ζωή μου 

που έγινε κουτί!